wonderli’s way

Τα αποτελέσματα ενός μεγάλου, αυθεντικού, εύστοχου καλλιτεχνικού προιόντος; Μετά την κοινωνία του τα βλέμματα παγώνουν, οι λαλιές κόβονται, τα πρόσωπα κοιτάζονται μεταξύ τους, οι παρέες πάνε και συζητάνε, τα μάτια βουρκώνουν, τα στόματα ξεχειλίζουν λέξεις, τα μυαλά σκέψεις.. Όσοι δεν γουστάρουν την ταινία έχουν κλειστά τα μάτια είτε από άγνοια και ελλιπή μέσα κατανόησης είτε από κόμπλεξ. Μετά την Ευδοκία, τη Μανία του Γ. Πανουσόπουλου και κανα δυο άλλες ίσως που δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να σκεφτώ θα προσθέσω τον Κυνόδοντα ως ένα ακόμα διαμάντι στο ελληνικό κινηματογραφικό πάτσγουόρκ. Και ως τέτοιο, φυσικά και έλαμψε και έξω, no wonder!

nature’s kingdom

the birth of the cool 1

the birth of the cool 2

the birth of the cool 3

Loud, proud & Underground

the sound of the labyrinth 1

the sound of the labyrinth 2

the sound of the Labyrinth 3

the face of the Labyrinth 1

the face of the Labyrinth 2

how sexy is that?

half Japanese half russian!

death by beauty

night mermaids

more infos here

είναι τα λόγια που περιγράφουν τον πυρήνα της κάθε μορφής ίασης, της αυτοθεραπείας.

Με εικόνα περιγράφεται έτσι:

keep walking

στο χιλίων αστέρων δεν υπάρχουν πόρτες, παράθυρα, σερβιτόροι, όροφοι, τοίχοι. Όλα είναι ελεύθερα στην πρόσβαση, δεν πληρώνεις φράγκο, η ψυχοθεραπεία εδώ είναι δωρεάν, η θέα δεν κοστίζει τίποτα, τα ρούχα δεν παραπέμπουν σε ταξικές ή αισθητικές διαφορές. “Παλιακοί” και “μοντερνιστές” όλοι γίνονται ένα χαρμάνι που προσφέρουν απλόχερα λιθάρια στο καμβά της γεμάτης αντιθέσεις ανθρώπινης ζωής μας. Πώς να αντιλαμβάνεται άραγε τον κόσμο ένα μυρμήγκι; Τι συγκρότηση και τι αντίληψη για τη ζωή πάνω στη γη να έχει ένας ποντικός; Πόσο κοστίζει η θέα ενός κατάμαυρου ουράνιου θόλου διάτρητου από αστεράκια που δεν υπάρχουν πια, παρά φωτίζουν το παρόν μας μέσα από την παρελθούσα λάμψη τους; Πόσο κοστίζει μια διάλεξη της Λάρας που μας μαθαίνει αστρονομία ενώ χαζεύουμε νυχτιάτικα τον έναστρο ουρανό κατάγυμνοι όλοι μας; Πόση στιγμιαία ευτυχία να αντέξουμε από τα συνεχόμενα παραληρηματικά γέλια των αυτοσχέδιων παρεών που συγκροτούνται τυχαία στο χωρόχρονο;

love free camping, open your mind and the body will follow…

αν όχι αυτά του μυαλού;…

για τις εικόνες εδώ

για πληροφορίες εδώ

Όταν ο χρόνος χάνεται, σειρά παίρνει ο ρομαντισμός...

δεν είχα στιγματιστεί στα σχολικά μου χρόνια από την αύρα της αναρχοαντιδραστικής νοοτροπίας των Εξαρχείων;
δεν είχα αγαπήσει την techno μουσική στα 20 χρόνια μου και δεν της είχα δώσει τη μισή καρδιά μου;

Δέκα χρόνια μετά στο Meet Market Απριλίου στη σχολή Αποφοίτων της Καλών Τεχνών, στέκομαι μπροστά σ’ ένα καινούριο stand με κοσμήματα φτιαγμένα από συλλεκτικές μάρκες καζίνων απ’ όλο τον κόσμο. Η γλυκύτατη φάτσα με τα έξυπνα μάτια μού εξηγεί πώς το μάτι μου έπεσε σε μια από τις ακριβότερες μάρκες (τι ατυχία αυτή πάντα ρε γαμώτο!). Μου αρέσει πολύ η μάρκα αυτή και το δέσιμο που της έχει κάνει στο κολιέ, αλλά σκέφτομαι τα 120ευρώ. Όταν με πληροφορεί πώς η μάρκα αυτή παραγγέλθηκε για κατασκευή το 1936 από μια εταιρεία στο Detroit, πόλη γέννησης της techno μουσικής, κάτι μέσα μου τσιμπήθηκε. Η μάρκα αυτή ήταν πλέον δική μου! Μετά από λίγο και συζητώντας με την Κ. τη συλλέκτρια και δημιουργό των κολιέ, μαθαίνω τη σχέση της με μια από τις cult ελληνικές ταινίες που σημάδεψαν τα σχολικά και εφηβικά χρόνια μου. Η συγκίνηση που με περιέβαλε απερίγραπτη.

Πόσο μαγικό είναι όταν ανακαλύπτεις κοινά σημεία με αγνώστους έως πριν λίγο ανθρώπους; Όταν κομμάτια του πάζλ διαιρεμένα από το χρόνο συγχρονίζονται και σχηματίζουν μια εικονική συγχρονία;

Φεύγοντας από το χώρο του Meet Market στο δρόμο για τη δουλειά, σχηματίστηκε στη θύμησή μου η εξής εικόνα: Ο “δάσκαλος” μου στο clubbing και καθώς χορεύαμε στο, θρυλικό πλέον, Q- Base στην Ευριππίδου το ‘98, μου φώναζε όπως συνήθιζε “techno και αναρχία” και μου έκλεινε πάντα το μάτι.”techno και Ντοστογιέφσκι” του απαντούσα εγώ και γελούσα δυνατά.