Τα αποτελέσματα ενός μεγάλου, αυθεντικού, εύστοχου καλλιτεχνικού προιόντος; Μετά την κοινωνία του τα βλέμματα παγώνουν, οι λαλιές κόβονται, τα πρόσωπα κοιτάζονται μεταξύ τους, οι παρέες πάνε και συζητάνε, τα μάτια βουρκώνουν, τα στόματα ξεχειλίζουν λέξεις, τα μυαλά σκέψεις.. Όσοι δεν γουστάρουν την ταινία έχουν κλειστά τα μάτια είτε από άγνοια και ελλιπή μέσα κατανόησης είτε από κόμπλεξ. Μετά την Ευδοκία, τη Μανία του Γ. Πανουσόπουλου και κανα δυο άλλες ίσως που δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να σκεφτώ θα προσθέσω τον Κυνόδοντα ως ένα ακόμα διαμάντι στο ελληνικό κινηματογραφικό πάτσγουόρκ. Και ως τέτοιο, φυσικά και έλαμψε και έξω, no wonder!
στο χιλίων αστέρων δεν υπάρχουν πόρτες, παράθυρα, σερβιτόροι, όροφοι, τοίχοι. Όλα είναι ελεύθερα στην πρόσβαση, δεν πληρώνεις φράγκο, η ψυχοθεραπεία εδώ είναι δωρεάν, η θέα δεν κοστίζει τίποτα, τα ρούχα δεν παραπέμπουν σε ταξικές ή αισθητικές διαφορές. “Παλιακοί” και “μοντερνιστές” όλοι γίνονται ένα χαρμάνι που προσφέρουν απλόχερα λιθάρια στο καμβά της γεμάτης αντιθέσεις ανθρώπινης ζωής μας. Πώς να αντιλαμβάνεται άραγε τον κόσμο ένα μυρμήγκι; Τι συγκρότηση και τι αντίληψη για τη ζωή πάνω στη γη να έχει ένας ποντικός; Πόσο κοστίζει η θέα ενός κατάμαυρου ουράνιου θόλου διάτρητου από αστεράκια που δεν υπάρχουν πια, παρά φωτίζουν το παρόν μας μέσα από την παρελθούσα λάμψη τους; Πόσο κοστίζει μια διάλεξη της Λάρας που μας μαθαίνει αστρονομία ενώ χαζεύουμε νυχτιάτικα τον έναστρο ουρανό κατάγυμνοι όλοι μας; Πόση στιγμιαία ευτυχία να αντέξουμε από τα συνεχόμενα παραληρηματικά γέλια των αυτοσχέδιων παρεών που συγκροτούνται τυχαία στο χωρόχρονο;
love free camping, open your mind and the body will follow…
